|
|
|
|
|
پاركينگ فرودگاه امام خميني به مبلغ 2 ميليارد و 6 ميليون ريال جريمه شد. به گزارش«جهان» و به نقل از فارس به نقل از روابط عمومي سازمان تعزيرات حكومتي، پاركينگ فرودگاه بينالمللي فرودگاه امام(ره) تهران كه از توقف 24 ساعته هر خودرو مبلغ 60 هزار ريال دريافت مينمود به اتهام اضافه دريافتي محكوم به پرداخت جزاي نقدي شد.
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 11:31 توسط مریم قلمکار
|
|
||
|
|
|
|
|
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گردشگري ـ شايد بتوان به جرات گفت كه مسير 165 كيلومتري دامغان ـ ديباج ـ گلوگاه ـ بندر گز، نزديكترين راهي باشد كه ميتوان با پيمودن آن از يك شهر در شمال دشت كوير به شهري در جنوب درياي مازندران رسيد. در اين مسير گرچه جاده مناسب نيست، اما در خلوت عرفانياش ميتوان آتش دشت را پشت سر گذاشت و به هواي كوهستان تن در داد و خاك جنگل را بوييد و در انتها به نظاره آب دريا نشست. با طي طريقي اينچنيني، نبض سفر به شماره ميافتد و مسافر گونهاي از سلوك روحاني را تجربه ميكند كه هرگز انتظارش را نداشته. فاصله ابتدا و انتهاي مسير چنان نزديك و چنان متفاوت است، كه هر مسافري چه بخواهد و چه نخواهد در دام افسونش گرفتار خواهد آمد. دامغان شهري است پرجاذبه كه روزگاري در مسير جاده ابريشم و در خراسان بزرگ شگفت جاي داشته. اين شهر كه روزگاري خودش پايتخت بوده، امروز در ميانه راهي قرار دارد كه از يك سو به تهران، اين پايتخت پر طمطراق ميرسد و از سوي ديگر به مشهد، پايتخت شيعيان ايران. اين دامغان ما يك دستش به دامن البرز استوار است و دست ديگرش سر كوير را نوازش ميكند. 30 كيلومتر به سوي شمال كه برويد، به چشمه علي ميرسيد، مكاني خوش براي دمي نشستن و چاي نوشيدن و گپ زدن و آسودن. از چشمه علي بايد به سمت ديباج برانيد. تا اينجا جاده مشكلي ندارد، اما از اين به بعد، مسير يا خاكي است و يا آسفالتش مناسب نيست. به اطلس راههاي ايران منتشر شده در سال 87 كه نگاه كنيد، راه را آسفالته ترسيم كرده، اما واقعيت ندارد. جاده خاكي باعث ميشود كه سرعتتان پايين بيايد ولي امكان رانندگي وجود دارد. نميتوانيد با سرعت 200 كيلومتر بر ساعت برانيد، اما تا 60 كيلومتر هم جا داريد. ديباج را كه پشت سر بگذاريد، طبيعت تصميم ميگيرد كه به رنگي ديگر درآيد. آهسته آهسته رنگ سبز رخ مينمايد و نسيم لطيف شدهاي كه از درياي مازندران خرامان گذر كرده و از لابهلاي البرز خود را تا به اينجا رسانده، گياهان را نوازش ميكند و شما را هم. از "گشت دشت" تا "سرخ گريوه"، جاده خلوت خلوت است. تنها صداي پرندگان است كه در گوشتان ميماند و شايد هم صداي نفس كشيدن عميق زمين. ادامه كه ميدهيد، روستاهاي آرام با مردماني كشاورز و دامدار را ميبينيد كه در فاصلهاي نهچندان دور از جاده به آن نوع از زندگي مشغولند كه ما گاهي كه نه، بيش تر از گاهي، حسرتش را ميخوريم. به سفيد چاه كه برسيد، بيشك از زيباييها مشعوف شدهايد، اما قبرستان سفيدچاه بهتزدهاتان ميكند. ميخكوب ميشويد و شايد كه نتوانيد براي چند لحظه چيزي بر زبان بياوريد، نترسيد، اين حالت طبيعي است. از اينجا به بعد، درختان جنگل هيركاني رخ مينمايند. جادهاي باريك در ميان سبزهاي بالابلند، شعف انگيز است. جادهاي كه همچون ريل ترن هوايي پاركهاي تفريحي، پيچ و تاب فراوان دارد و قرار است در سراشيبي تندي كه دارد، هيجانمان را به اوج برساند. هنگامي كه به انتهاي سرازيري جاده ميرسيم، درختان همچون پرده سينما كنار ميروند و نمايي پانوراما از شهر كردكوي و خليج گرگان نمودار ميشود. در اين لحظه به راحتي مسيري كه به سوي ميانكاله ميرود ديده ميشود. همان مسيري كه خليج گرگان را از درياي مازندران جدا ميكند. به تو ميگويم كه اگر مشتي از خاك كوير را از دامغان با خود آورده باشي، اكنون ميتواني در بندر گز، تنها 10 كيلومتر آنطرفتر از اينجايي كه حالا هستي، آب و خاك را به عقد هم در آوري و حل شدن در هم اين دو عنصر را به نظاره بنشيني. آرش نورآقايي |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 10:43 توسط دانشگاه جامع علمی کاربردی
|
|
||
|
|
|
|
|
با آنكه شواهد موجود نشان ميدهد خشكشدن اين زيستبوم بينظيرجدي است، اما اقدامات پيشگيرانه براي جلوگيري از اين فاجعه روند كندي دارد.
«7 سال ديگر درياچه اروميه به شوره زاري به وسعت 4 هزار كيلومتر مربع تبديل ميشود كه كمترين پيامد آن، تغيير آب وهواي منطقه، پيشروي نمك به سمت اراضي كشاورزي و تخريب آن و خالي شدن صدها روستا ازسكنه است.»اين گفته رئيس پژوهشكده آرتمياي دانشگاه اروميه، بيش از هر چيز نشان از عمق فاجعهاي دارد كه آرام آرام يكي از زيباترين زيستبومهاي كشوررا به كام خود ميكشد. ناصر آق در گفتوگو با همشهري گفت: ورودي آب به درياچه اروميه در سالهاي پرآبي 6 ميليارد متر مكعب بود كه به همين اندازه هم تبخير وجود داشت؛ اما طي چند سال اخير بهدليل ساخت سد دربالادست وجلوگيري از حق آبه، اين ميزان به يك ونيم ميليارد متر مكعب در سال كاهش يافته، اين در حالي است كه تبخير به همان ميزان وحتي بيشتر ادامه دارد. دراين ميان، آنچه به نگرانيها دامن ميزند خشكسالي وتقريبا به صفر رسيدن نزولات جوي است.وي افزود: با آنكه شواهد موجود نشان ميدهد خشكشدن اين زيستبوم بينظيرجدي است، اما اقدامات پيشگيرانه براي جلوگيري از اين فاجعه روند كندي دارد.براي نمونه، قراربود بخشي از آب رود زاب را به سمت درياچه منحرف كنند اما مطالعات مرحله يك اين طرح حياتي پس از 4 سال به پايان رسيده وچنانچه با همين كندي ادامه يابد، عمليات اجرايي آن زماني به نتيجه خواهد رسيد كه كار از كار گذشته است؛ نوشداروي پس از مرگ سهراب! پيشروي نمك آق، با هشدار نسبت به وضعيت بحراني درياچه اروميه تصريح كرد: سطح آب درياچه در مقايسه با زمان مشابه در سال گذشته40سانتيمتر پايين رفته است وبا توجه به خشكسالي پيش رو مشخص نيست تا پايان سال تاچه اندازه به وسعت خشكيهاي اطراف درياچه افزوده شود.ميزان شوري آب نيز به 320 گرم در ليتر رسيده، به همين دليل كف درياچه درمناطق كم عمق از نمك پوشيده شده و درمناطق پرعمق هم رسوبگذاري نمك قابل مشاهده است.ضمن اينكه ميتوان پياده بين جزاير تردد كرد در حالي كه تا پيش از اين عمق آب در حد فاصل اين جزاير به 5 متر ميرسيد.به گفته اين پژوهشگر، شوري بيش ازحد سبب شده تا اين زيستبوم كه روزگاري ميزبان صدها هزار فلامينگو وهزاران پرنده كوچنده ديگر بود، اهميت خود را بهعنوان يك مسير بينالمللي پرندگان مهاجر از دست بدهد.به خاطر همين وضعيت بحراني، جمعيت آرتميا دراين درياچه نسبت به سالهاي 75و76 تا40 برابر كاهش يافته است و با آنكه برداشتي صورت نميگيرد، اگر اين ذخاير بازسازي نشود در آينده، اثري از اين آبزي ارزشمند باقي نخواهد ماند. |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 21:45 توسط مریم قلمکار
|
|
||