تصاویری از ایستگاه قطاری که جنگلی سر سبز است
|
|
|
|
تاریخ برگزاری
از 30 دي تا 2 بهمن 1388
محل برگزاری
سالن هاي نمايشگاهي مركز آفرينش هاي هنري تهران ، خيابان حجاب
از 10 لغایت 22
www.expokish.com



سالروز عضويت ايران در سازمان جهاني جهانگردي
خبرگزاري ميراث فرهنگي _ گردشگري _ سعيد حبيباله _ 38 سال پيش در همين روز ايران به عضويت سازمان جهاني جهانگردي درآمد. طي اين 38 سال ايران دورهاي پرفراز و نشيب را در همكاري با سازمان جهاني جهانگردي گذراند. بارزترين نمود اين همكاري در تهيه طرح جامع گردشگري بوده كه پس از نزديك به 4 دهه هنوز به سرانجام نرسيده است.
به گزارش CHN؛ سازمان جهاني جهانگردي، سازماني است كه به عنوان رابط بين دولتها عمل ميكند كه به با ايجاد نوعي هماهنگي و همفكري، تشريك مساعي حاكم شود تا به دنبال آن برنامههايي براي توسعه جهانگردي تهيه و به كشورها داده شود. چنانكه در اساسنامه اين سازمان آمده است: «سازمان جهانگردي جهاني سازماني است بين المللي و بين دول ها كه از تغيير اتحاديه بين المللي سازمان هاي رسمي جهانگردي به وجود آمده است. هدف اساسي سازمان عبارت خواهد بود از تشويق و گسترش جهانگردي به منظور كمك به توسعه اقتصادي و تفاهم بين ملتها و صلح و آسايش و احترام جهاني و رعايت حقوق بشر و آزادي هاي اساسي براي همه بدون تبعيض از نظر نژاد و جنس و زبان و دين. در پيشبرد اين منظور سازمان به منافع كشورهاي در حال توسعه در زمينه جهانگردي توجه خاصي مبذول خواهد داشت. سازمان به منظور ايفاي نقش اصلي خود در زمينه جهانگردي، همكاري مؤثري با ارگانهاي مربوط به ملل متحد و سازمان هاي تخصصي آن برقرار ساخته و حفظ خواهد كرد. از اين لحاظ سازمان به عنوان يك مؤسسه شركت كننده و اجرايي در ايجاد رابطه همكاري و مشاركت در فعاليت هاي مربوط به برنامه عمران ملل متحد اقدام خواهد كرد.»
اساسنامه سازمان جهانگردي جهاني (World Tourism Organization ) مشتمل بر 45 ماده و يك ضميمه در تاريخ 5 مهر ماه 1349 ( 27 سپتامبر1970 ) در شهر مكزيكو تنظيم شد و پس از آن اجازه تسليم اسناد الحاق ايران داده مي شود. اسناد ايران نيز در جلسه روز بيستم دي ماه يك هزار و سيصد و پنجاه شمسي به تصويب رسيد.
طرح جامع نافرجام
از جمله كمكهايي كه سازمان جهاني جهانگردي به كشورها ميدهد شامل اقلام آماري و برنامههاي توسعه گردشگري از يك سو و از سوي ديگر حمايتهاي مالي است. اين حمايتهاي مالي را سازمان ملل از طريق UNMTO به كشورهاي در حال توسعه براي رونق گردشگري آنها ميدهد.
ايران نيز به عنوان كشوري در حال توسعه كمكهاي را براي رشد گردشگري خود دريافت كرده است. كمكهايي كه ايران در غالب برنامهها براي توسعه توريسم دريافت كرد منجر به تدوين طرح ملي گردشگري شد كه تاكنون نيز اجرايي نشده است.
حميد ضرغام، مدرس و كارشناس ارشد گردشگري كه در مراحل مختلف تهيه طرح ملي گردشگري ايران همكاري داشته درباره چگونگي تبديل برنامههاي سازمان جهاني جهانگردي به طرح ملي گردشگري با CHN به گفتگو نشست.
وي گفت: «سازمان جهاني تيمي را به كشورها اعزام ميكند كه شامل 4 كارشناس است. اين تيم شرايط كشور را بررسي كرده و با همكاري يك هماهنگكننده بومي از آن كشور بسته توسعه گردشگري را براي آن كشور تهيه و پيشنهاد ميكنند.»
ضرغام ادامه داد: «در ايران تهيه طرح ملي و جامع گردشگري سه دوره را پشت سر گذاشت و هنوز هم به مرحله اجرا نرسيده است.»
به گفته اين مدرس توريسم؛ براي اولين بار در سال 1355 تيم كارشناسي سازمان جهاني جهانگردي به ايران اعزام شد و با يك سال كار مستمر بستهاي را براي گردشگري ايران پيشنهاد كردند. اين اولين تجربه ايران بود كه با تحولات سياسي كشور و پيروزي انقلاب همراه شد و مسكوت ماند. پس از سالها نيز كه كارشناسان به سراغ آن رفتند، دريافتند كه آن طرح براي شرايط پيش از انقلاب طراحي شده و با اوضاع اجتماعي حاكم همخواني ندارد.
حميد ضرغام افزود: «دوره دوم همكاري براي تهيه طرح ملي گردشگري در زمان مديريت مهندس طاهري، معاون سياحتي وزارت فرهنگي و ارشاد اسلامي و حدود سالهاي 74 و 75 آغاز شد. در اين تجربه دوم مقرر شد كه طرح سال 56 مورد بازنگري اساسي قرار گرفته و مطابق شرايط اجتماعي تدوين شود. طي فعاليتي يكساله طرح تدوين و آماده اجرا شد. اجراي طرح هم به جهاد دانشگاهي واگذار شد. اما جهاد دانشگاهي همكاري لازم را در اجراي طرح مبذول نداشت، چراكه از توانش خارج بود. بنابراين در تجربه دوم نيز طرح از فاز اول كه كليات بود، فراتر نرفت.»
وي اضاف كرد: «اما مرحله سوم تهيه و تدوين بسته پيشنهادي به مراتب قويتر و جديتر از دو مرحله قبل بود. در اين مرحله ايران از سازمان جهانگردي تقاضاي نيروي همكار كرد و در سال 82 بنا به تقاضاي ايران، يك تيم كارشناسي از UNWTO به ايران آمد. اين گروه با 18 ماه كار بستهاي را آماده كرد كه منجر به طرح جامع ملي گردشگري كشور شد. اما اين طرح نيز كه در سال 84 آماده شده بود هنوز به فاز اجرايي وارد نشده است.»
حميد ضرغام در پاسخ به سوال CHN مبني بر اينكه مهمترين دليل اجرا نشدن طرحهاي توسعه گردشگري كه توسط سازمان جهاني جهانگردي براي ايران تهيه شده چيست، يادآور شد: «دلايل متعددي دخيل است، اما مهمترين دليل ناهمخواني بستههاي تهيه شده با شرايط ايران است. كارشناسان سازمان جهاني جهانگردي غيرايراني هستند و با توجه به شناخت ناكافي از ايران طرحهايي را پيشنهاد ميدهند كه با چالشهاي اجرايي مواجهاند.»
وي همچنين در پاسخ به اينكه آيا سازمان جهاني جهانگردي كارشناس ايراني ندارد، گفت: «برخلاف تصور، كارشناسان ايراني عاليرتبهاي در سازمان جهاني مشغول بهكارند. اما از سوي ايران تمايلي براي عزيمت اين افراد به ايران و كمك به تهيه طرح توسعه گردشگري كشور نشان داده نشده است.»
به گفته ضرغام، دكتر جعفر جعفري رئيس آكادمي علوم جهانگردي از كارشناسان برجسته ايراني در سازمان جهاني جهانگردي است كه در سال 81 نيز براي همكاري با ايران ابراز علاقه كرده بود. اما بيميلي ايران براي همكاري با وي، او را از آمدن به ايران منصرف ساخت. بنابراين تيمي به ايران آمد كه سرپرستش از شاگردان دكتر جعفري بود. همان زمان نيز اين كارشناس ايراني براي تهيه طرح توسعه گردشگري به عربستان و لبنان رفت. طرح توسعه اين دو كشور اكنون در مرحله اجرا قرار دارد.
|
|
درخت كريسمس ازبزرگ ترين جاذبه هاي توريستي ايام كريسمس
خبرگزاري ميراث فرهنگي-ميترااسدنيا- روزنامه سيدني هرالد استراليا به نقل از مجموعه آثار توريستي مشهور «سياره تنها» ازميان فهرست 1000 گانه از بهترين نقاط توريستي جهان ،ده مقصد توريستي برتر كريسمس را در سرتاسر جهان به توريست هاي خارجي معرفي كرد.
از ميان اين ده مقصد برتر نخستين مكان اعلام شده ،شهر بيت الحم در كرانه غربي است. كه به عنوان اولين جاذبه توريستي ايام كريسمس درباره آن آورده است:«كريسمس يك فسيتوال جهاني است و فارغ از هر مذهب و قوم و كشوري براي همه واقعه اي شاد و نشاط انگيز است.»
اين مقاله تاكيد كرده است كه اين شهر از آن رو كه زادگاه عيسي مسيح بوده در شرايط امروز كه نياز به تسامح و گذشت جهاني است دشوار است كه انكار كنيم معناي واقعي كريسمسبه نظر مي رسد كه تقريبا فراموش شده است. اين مقاله سفر زيارتي به اين شهر را فرصتي براي ياداوري معناي واقعي كريسمس دانسته است.
دومين مكاني كه دراين مقاله از آن ياد شده روستاي«سنتا كلاوس» در فنلانداست و سومين محل شهر نيويورك در امريكا به سبب فيلم هاي بي شمار و تزيينات عجيب و غريب آن به ويژه بلندترين درخت كريسمس جهان كه دراين ايام دراين شهر به نمايش در مي آيد .
سواحل بوندي در استراليا، مراسم نيمه شب در واتيكان، دابلين در ايرلند ، نورمبرگ در آلمان به دليل بازار ويژه كريسمس در اين شهركه شهرت جهاني دارد، سپس زوريخ در سوييس به دليل شكلات هاي ويژه ، كوهستان و برف كه عجايبي از مراسم كريسمس را به توريست هاي ناآشنا عرضه مي كند.
اما شهر توكيو در ژاپن كه كشوري غير مسحيي است نيز در رديف نهم اين جدول قرار گرفته و علت آن هم صرف نظر از چراغاني هاي زيبا و خلاقانه اين شهر در اين ايام بلكه همان روح آزاد انديشي مردم دراين كشور است كه به رعم برگزاري مراسم سال نو سنتي دراين كشور كه بسيار مهم تر و باشكوه تر از كريسمس برگزار مي شود اما مراسم كريسمس دراين كشور هنوز نمايشگر جنبه هاي بسيار جالبي از فرهنگ و روح مردم اين كشور به توريست هاي خارجي است.
و بالاخره دهمين مقصد توريستي ويژه ايام كريسمس سن خوزه در پورتوريكو ذكر شده است كه در اين مقاله جزيره اي كوچك اما با شخصيتي بزرگ توصيف شده است. اين جزيزه به عنوان يك مقصد آفتابي براي ايام كريسمس معرفي شده كه با برگزاري مراسم و ايين هاي ديني و جشن هاي شاد و پرنشاط بومي همراه است

agence FARASAFAR