قوانین ترافیک                                                           
عبور هواپیمای یک شرکت هواپیمای حامل پرچم یک کشور از فرازآسمان ویا نشست و برخاست آن درکشور دیگر بنا به دلایل فنی  تجاری مستلزم عقد موافقتنامه های هوایی و یا تجاری بین شرکت های هواپیمایی ذی ربط و ذینفع است .در این موافقت نامه ها نحوه وچگونگی استفاده ازخاک و فضای کشور ها به منظور حمل و نقل مسافر ، بار و پست تحت عنوان آزادی حمل و     در 9 مقوله تعریف می گردد که 5 تقسیم بندی اول به صورت رسمی  Traffic rights  و چهار تقسیم بندی بعدی بصورت غیر رسمی و برای تسهیل و تسریع انتقال منظور در مذکورات و قراردادها مورد استفاده قرار می گیرند که در ذیل به طور خلاصه  و با ذکر مثال سعی در تعریف و تشریح این ازادی ها شده است:  
  

۱- آزادی نوع اول :
حق عبور ازفضای کشوری دیگر بدون   حق   داشتن  هر گونه توقف .
مثال : هما درمسیر تهران – آمستردام از فضای کشور ترکیه عبور می کند .
۲-آزادی نوع دوم :
حق توقف در کشوری دیگر  منظور سوخت گیری مجدد و معاینه فنی و امثالهم بدون حق هر گونه سوار و پیاده کردن مسافر ، بار وپست .
مثال: هواپیمایی فیلیپین هنگام پرواز بین مانیل  سانفرانسیسکو در جزیره گوام به منظور سوخت گیری مجدد توقف می نماید.
۳-آزادی نوع سوم :  
حق حمل مسافر ، بار از کشور متبوع به کشوری دیگر .
مثال: هما در مسیر تهران به لندن از این نوع آزادی استفاده می نماید . 
۴-آزادی نوع چهارم :                         
حق حمل مسافر، بار و پست از کشوری دیگر به کشور متبوع .
مثال : هما در مسیر لندن به تهران از این نوع آزادی استفاده می نماید
۵-آزادی نوع پنجم
این آزادی گاهی تحت عنوان  beyond rights ( آزادی برای نقاط ماوراء ) نیز نامیده می شود .با استفاده از این آزادی شرکت های هواپیمایی مجاز به حمل مسافر ، بار و پست بین دو منطقه خارج از کشور متبوع خواهند بود مشروط به اینکه پرواز ازکشور متبوع شروع و یا به آن ختم شود .
مثال : هما درپرواز تهران – پکن – توکیو و بالعکس مجاز به حمل مسافر ، بار و پست بین پکن و توکیو است .
۶-آزادی نوع ششم :
این آزادی دارای تاثیری مشابه با آزادی پنجم است که با تلفیق آزادی نوع چهارم و سوم تحقق می یابد ؛ بدین ترتیب که یک شرکت هواپیمایی مسافر ، بار و پست را بین دو کشور بیگانه از طریق کشور متبوع حمل نماید .
مثال : هما با عرضه نرخ و فروش بلیت در مسیر پاریس – تهران ( آزادی چهارم) و تهران – کراچی ( آزادی سوم) اقدام به حمل مسافر ، بار و پست از پاریس به کراچی می نماید.
۷-آزادی نوع هفتم :
 این آزادی بسیار شبیه به آزادی نوع پنجم است و تنها تفاوت آن این است که ابتدا و یا انتهای پرواز به کشور متبوع ختم نمی گردد .این نوع آزادی معمولا توسط شرکت های هواپیمایی که دارای مرکز عملیاتی (HUB) خارج از کشور متبوع هستند ، مورد استفاده قرار می گیرد .
مثال : شرکتLA ( هواپیمایی شیلی ) بین لیما ( کشورپرو) و لوس انجلس ( ایالات متحده آمریکا )  دارای پرواز مستقل است که مبدا و مقصد نهایی این پرواز نقطه یا نقاطی از کشور شیلی نیست .
۸-آزادی نوع هشتم :
این آزادی « کابوتاژ » نیز نامیده می شود و به ندرت به شرکت های هواپیمایی خارجی اعطا ء می شود براساس این نوع آزادی شرکتهای هواپیمایی مجاز به انجام پروازبین نقاط داخلی کشور دیگر هستند مشروط به اینکه ابتدا یا انتهای پرواز به کشور متبوع ختم گردد
مثال: در مسیر مانیل ( فیلیپین ) – هونولولو ( ایالات متحده آمریکا) – سانفرانسیسکو (ایالات متحده ) که کل مسیر توسط شرکت PR ( شرکت هواپیمایی فیلیپین ) انجام می پذیرد شرکت مزبور با استفاده از این آزادی مجاز به پذیرش و حمل مسافر ، بارو پست از هونولولوبه سانفرانسیسکو است.
۹-آزادی نوع نهم :
این آزادی بسیار شبیه به آزادی نوع هشتم است و تنها تفاوت آن عدم شروع و ختم پرواز به کشور های متبوع است .این آزادی نیز معمولا توسط شرکتهای هواپیمایی که دارای HUP درکشوری دیگر هستند مورد استفاده قرار می گیرد .
مثال: ایر فرانس مجاز به انجام پرواز و حمل مسافر ، بار و پست بین فرانکفورت  هامبورگ باشد بدون اینکه مبدا و یا مقصد پرواز نقاطی از کشور فرانسه باشد .